Katecheza dla klas od 0 do I - Jestem trzeźwy, bo kocham Jezusa Drukuj
Cel dydaktyczny:
  • ukazanie cnoty trzeźwości jako odpowiedzi na dar miłości Jezusa, który pragnie szczęścia każdego człowieka;
  • pogłębienie zrozumienia pojęcia „trzeźwość".

Cel wychowawczy:

  • wzbudzenie pragnienia odpowiedzenia miłością na miłość Jezusa;
  • zachęta do naśladowania św. Dominika Savio;
  • zachęta do praktykowania cnoty trzeźwości.

Pomoce:

  • świeca, figurka Matki Bożej, obrazki przedstawiające św. Dominika Savio, karteczki z postanowieniami św. Dominika: „Wolę umrzeć niż zgrzeszyć", „Moimi przyjaciółmi będą zawsze Jezus i Maryja", kolorowanki „Kocham Jezusa", płyta z muzyką chrześcijańską, wskazana gitara lub inny instrument muzyczny (piosenka „Sercem kocham Jezusa...").

Przebieg katechezy:

Przywitanie dzieci, modlitwa:

- Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

- Na wieki wieków. Amen!

- Drogie Dzieci, za chwilę zapalimy świecę i zaprosimy Pana Jezusa i Matkę Bożą, aby byli obecni wśród nas.

Katecheta zapala świecę i mówi:

Witamy Cię Panie Jezu i Ciebie Najlepsza Mamo Jezusa i nasza! Prosimy Was o pomoc, abyśmy dobrze zrozumieli i całym sercem przyjęli prawdę, że trzeźwość jest dla nas wielkim darem.

Zdrowaś Maryjo...

Wprowadzenie do katechezy:

Jestem trzeźwy, bo kocham Jezusa - taki jest temat dzisiejszej katechezy. Postaramy się zrozumieć, czym jest cnota trzeźwości dla każdego z nas. Porozmawiamy też o tym, co powinniśmy robić, aby nie grzeszyć przeciwko tej cnocie i trwać w przyjaźni z Jezusem i Maryją.

Rozwinięcie tematu:

Katecheta rozdaje dzieciom obrazeczki ze św. Dominikiem Savio i mówi o jego świętym życiu:

Moi Drodzy, przyjrzyjcie się uważnie twarzy św. Dominika Savio. Jest to twarz chłopca, który żył niespełna piętnaście lat, a został wielkim świętym. Możemy z niej wyczytać szczęście, radość. Co sprawiło, że ten ubogi chłopiec stał się znany w całym chrześcijańskim świecie? Posłuchajcie o jego życiu...

Dominik urodził się w ubogiej rodzinie we Włoszech w 1842 roku. Miał siedem lat, kiedy po raz pierwszy przyjął Pana Jezusa w Komunii świętej. Bardzo mocno przeżył to wydarzenie. Postanowił wtedy między innymi: „wolę umrzeć niż zgrzeszyć", a także: „moimi przyjaciółmi będą zawsze Jezus i Maryja".

W szkole Dominik był bardzo dobrym uczniem, a jednocześnie wspaniałym kolegą dla swoich rówieśników. Pod koniec szkoły podstawowej opuścił dom rodzinny i zamieszkał w oratorium dla chłopców, które prowadził św. Jan Bosko. To właśnie temu świętemu kapłanowi Dominik powierzył swoje najgłębsze pragnienie zostania świętym. Dominik nigdy nie zapomniał o swoim postanowieniu z Pierwszej Komunii świętej. Był prawdziwym apostołem wśród kolegów, których zawsze starał się odciągać od zła i zbliżać do Boga. Z tego powodu spotykały go liczne cierpienia, ale Dominik się nie zrażał. Wiedział, że największym szczęściem człowieka jest sam Bóg. Gdy w 1857 roku umierał, patrzył w niebo i radośnie wołał: „O, jak piękne rzeczy widzę!".

Katecheta zadaje pytania pogłębiające usłyszane treści, np.:

- Jak rozumiecie postanowienie św. Dominika: „wolę umrzeć niż zgrzeszyć"?

- Kto powinien być największym przyjacielem człowieka?

- Jak powinniśmy się odnosić do swoich kolegów i koleżanek?

Katecheta podsumowuje wypowiedzi dzieci i przechodzi do omówienia tematu trzeźwości jako daru kochającego Jezusa.

Moi Drodzy, święty Dominik Savio jest przykładem dla każdego dziecka, ale także dla wszystkich dorosłych, jak zostać świętym. Miał zaledwie siedem lat, a już wiedział, że największą tragedią człowieka jest odejście od Boga. Wiemy, że grzech ciężki zrywa przyjaźń z Bogiem. Popełnia go ten, kto świadomie, dobrowolnie i w rzeczy ważnej przekracza Boże przykazania. Taki człowiek naraża się na wieczne potępienie, na niewymowne cierpienie przez całą wieczność. Dlatego ważne jest, aby nieustannie odrzucać zło, a wybierać dobro. Takim złem jest picie alkoholu przez dzieci i młodzież, palenie papierosów, używanie narkotyków, oglądanie nieodpowiednich filmów, programów, nadmierne poświęcanie czasu na gry komputerowe. Wszystko to zaciemnia umysł dziecka, osłabia jego dobrą wolę, czyni nieczystym jego serce. Takie dziecko nie jest już prawdziwym dzieckiem, które Pan Jezus dał za przykład swoim uczniom, mówiąc: „Kto nie przyjmie królestwa Bożego jako dziecko, ten nie wejdzie do Niego" (Łk 18,17).

Co robić, aby być prawdziwym dzieckiem Bożym?

Odpowiedź jest prosta - postanowić sobie, że „moimi przyjaciółmi będą zawsze Jezus i Maryja". Oni nigdy nie opuszczą tego, kto się do Nich ucieka. Jezus tak bardzo ukochał każdego człowieka, że oddał swoje życie na krzyżu. Na krzyżu dał nam także Maryję za Matkę. Możemy więc być pewni, że Jezusowi i Maryi zależy na naszym szczęściu. Z Ich pomocą możemy i musimy być trzeźwi, czyli jasno, zdecydowanie odrzucać zło, a wybierać dobra. Czy tego pragnę?

Odpowiedź na to pytanie każdy z nas musi Mu dać osobiście. Za chwilę otrzymacie kolorowankę. W czasie, gdy będziecie pokrywać kolorami rysunek przedstawiający Pana Jezusa i dzieci, zastanówcie się, czy tak samo jak św. Dominik pragniecie być zawsze blisko Pana Jezusa.

Katecheta rozdaje kartki z kolorowanką i troszczy się, aby praca wykonana była przez dzieci w skupieniu. Może w tym czasie włączyć płytę z muzyką chrześcijańską.

Gdy dzieci skończą malować, katecheta śpiewa z nimi piosenkę „Sercem kocham Jezusa (bis), zawsze pragnę Go kochać, bo On pierwszy ukochał mnie". Jeśli czas pozwoli,  włącza do śpiewu wszystkie dzieci śpiewając wersję dialogowaną, np: „Czy Ania kocha Jezusa? Tak, ja kocham Jezusa..."

Podsumowanie:

Drogie Dzieci, w domu przyklejcie obrazek ze św. Dominikiem Savio i karteczki z jego postanowieniami z dnia Pierwszej Komunii świętej. Chciejmy i my ofiarować kochającemu Jezusowi dar pięknego, trzeźwego i świętego życia. Pamiętajmy też o tych, którzy grzeszą przeciwko cnocie trzeźwości. Pomódlmy się dzisiaj w ich intencji.

Załączniki:

1.      Obrazki św. Dominika (9 szt.) - format A4

2.      Teksty do rozdania dzieciom

3.      Kolorowanka - format A4

 

Apostolstwo Trzeźwości 2016

Logo2016_small

Od Adwentu 2015 r. w Apostolstwie Trzeźwości wysiłki duszpasterskie skierowane są szczególnie na młodzież. Działalności trzeźwościowej przyświeca hasło: „Młodzi, nie dajcie się zniewolić!”.

Hasło nawiązuje do apelu św. Jana Pawła II skierowanego do młodzieży w Poznaniu (1997). Te słowa powtórzył także podczas homilii w Sandomierzu (1999): „Nie lękajcie się żyć wbrew obiegowym opiniom i sprzecznym z Bożym prawem propozycjom. Odwaga wiary wiele kosztuje, ale wy nie możecie przegrać miłości! Nie dajcie się zniewolić! Nie dajcie się uwieść ułudom szczęścia, za które musielibyście zapłacić zbyt wielką cenę, cenę nieuleczalnych często zranień lub nawet złamanego życia!”. To ojcowskie upomnienie i zarazem prośbę wielkiego naszego Rodaka, zatroskanego o przyszłość Ojczyzny, pragniemy rozważać i wprowadzać w życie.

Rodzina jest podstawowym i najważniejszym środowiskiem życia, rozwoju, dzieci
i młodzieży. Dlatego przez wiele lat towarzyszy nam hasło „Rodzina szkołą trzeźwości”. To kochający rodzice są świadkami życia wartościami i wierności Bogu. Kochający rodzice są zatroskani o dobro swoich dzieci. Troska o trzeźwość i abstynencję w rodzinie wypływa z miłości. W społeczeństwie jest wiele rodzin dysfunkcyjnych, dlatego nieodzowna jest pomoc duszpasterzy, nauczycieli, świeckich apostołów trzeźwości. Młodzi szukają wzorców wśród dorosłych. Szukają mistrzów i kierowników. Czasami zdarza się, że w swoim środowisku młodzi nie potrafią znaleźć oparcia wśród dorosłych. Stąd Papież apelował: „Moi drodzy przyjaciele! Do was należy położyć zdecydowaną zaporę demoralizacji. (...) Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali. Doświadczenia historyczne mówią nam o tym, ile kosztowała cały naród okresowa demoralizacja. Dzisiaj, kiedy zmagamy się
o przyszły kształt naszego życia społecznego, pamiętajcie, że ten kształt zależy od tego, jaki będzie człowiek. A więc czuwajcie!”
(Częstochowa, 1983).

Apostolstwo Trzeźwości w Polsce, które prowadzą poszczególne diecezje, powinno się skupiać na działaniach zapobiegawczych wobec pijaństwa i alkoholizmu. Dlatego główną troską duszpasterze powinni otoczyć dzieci i młodzież. Spotykamy się z opinią, że jeśli chcemy wokół siebie mieć młodzież i z nimi pracować, to najpierw musimy pracować z dziećmi. Dlatego Apostolstwo Trzeźwości proponuje duszpasterzom, katechetom
i nauczycielom program wychowawczy Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej. Jest to program, który zapewnia realizującym go dzieciom ochronę przed negatywnymi zjawiskami życia społecznego. Ponadto w programie jest ujęta ważna sprawa modlitwy za innych, głównie za grzeszników, aby się nawrócili. Duszpasterze zachęcając dzieci do realizacji modlitwy, ofiary, wstrzemięźliwości i skromności ochronią dzieci przed współczesnym złem i przygotują je do wybierania drogi według zamiaru Bożego.

Zachęcamy, aby szczególną troską otoczyć młodzieżowe grupy parafialne, które
w swoim programie podkreślają znaczenie abstynencji, tak jak to czyni Krucjata Wyzwolenia Człowieka, czy Ruch Trzeźwości im. Św. Maksymiliana Kolbego. Uczestnictwo młodych ludzi w takich wspólnotach, realizacja przez nich pięknych, mądrych programów, to skuteczna profilaktyka wobec różnorakich zjawisk patologii życia społecznego.

oklad_przod2016_small